.png)
ஒரு காலத்தில் ஒரு பிரதமர் இருந்தார்.
ஒரு காலத்தில் ஒரு பிரதமர் இருந்தார்.
அவரை “பலவீனமானவர்” என்று தொடர்ந்து விமர்சித்தார்கள்.
ஆனால் அந்த பிரதமர் ஒருபோதும் ஸ்பீக்கரின் பின்னால் மறைந்ததில்லை.
தன் பயத்திற்காக எம்.பி.க்களை குற்றம் சாட்டியதில்லை.
“பாராளுமன்றத்திற்குள் தாக்கும் திட்டம் இருக்கிறது” என்று சொல்லி
லோக் சபாவுக்கு வராமல் ஓடியதில்லை.
அவர் சபையில் நின்றார்.
எதிர்க்கட்சியை கேட்டார்.
கேள்விகளுக்கு பதிலளித்தார்.
இன்று நமக்கு “56 அங்குல மார்பு” கொண்ட பிரதமர் என்று சொல்லப்படுகிறது.
ஆனால் இந்த பிரதமர் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பேசுவதைக் கேட்க பயப்படுகிறார்.
லோக் சபாவிற்கு வர பயப்படுகிறார்.
குடியரசுத் தலைவர் உரைக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் தீர்மானத்தில்
பேச கூட பயப்படுகிறார்.
பாராளுமன்றத்தை எதிர்கொள்ளாமல் அவர் மறைகிறார்.
விவாதத்திற்கு பதிலாக அவர் குரலை அடக்குகிறார்.
துணிச்சலுக்கு பதிலாக சாக்குப் போக்குகளை சொல்கிறார்.
தனது பயத்தை மறைக்க, பெண் எம்.பி.க்கள் மீது பழி போடவும் தயாராக இருக்கிறார்.
வரலாறு இதை தெளிவாக பதிவு செய்யும்.
இந்தியாவின் மிகப் பலவீனமான பிரதமர்
நரேந்திர மோடியே —
பயத்திற்கு சரணடைந்து
பாராளுமன்றத்திலிருந்து ஓடிப் போகும் பிரதமர்.
ஜனநாயகத்திற்குத் தேவை மார்தட்டிக் கொள்வது அல்ல;
கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும் துணிச்சலே தேவை.